Waarom vreemdgaan en respectvol scheiden geen utopie hoeft te zijn

Ik deins een beetje terug als we elkaar ontmoeten op het strand. Hij begint heel hard en boos tegen me te praten over wat zij hun complete gezinnetje, waar hij zo van hield, allemaal heeft gedaan door vreemdgaan. Ik zie de wanhoop in zijn ogen.

Van een hip, werkend stel met 3 jonge kinderen, woonachtend in een oud herenhuis met hun labrador en de Philippijnse au-pair, zijn Maaike en Joost in een mum van tijd veranderd in 2 ten strijde getrokken vechtersbazen. 2 boze mensen die alleen nog maar verwijtend praten over elkaar. Opeens blijkt je partner heel iemand anders te zijn dan waar je 10 jaar geleden mee getrouwd bent. “Waar is de oude Maaike gebleven”, vraagt Joost zich steeds af. “Waarom gaan we niet in relatietherapie en daarna weer normaal doen?”

Love is a battlefield

Ja, met 3 kleine kinderen, 2 drukke banen en een verhuizing naar hun droomhuis was het afgelopen jaar druk en heel hectisch. Maar dat is toch geen excuus om vreemd te gaan met haar baas waar ze al een jaar mee overwerkt? De dag na zijn verjaardag biecht Maaike haar affaire op aan Joost. Met de mededeling dat ze kiest voor deze nieuwe liefde in haar leven. Joost stelt direct voor om samen in relatietherapie te gaan en te knokken voor hun gezin. Als Maaike antwoordt: “Ik ben beter af zonder jou”, is Joost zo gekwetst dat hij direct het slot van de voordeur laat veranderen. Maaike lijkt niet langer welkom in haar eigen huis. De kinderen, daar kan Maaike naar fluiten. Maaike is razend als ze merkt dat ze haar huis niet meer in kan. Joost luisterde nooit, had alleen maar aandacht voor zijn carrière en heeft nooit echt naar de kinderen om gekeken. Zo boos is ze nog nooit geweest op iemand in haar hele leven. En wat Joost nu doet is respectloos.

Kinderen tussen 2 ruziënde ouders

Maaike en Joost zijn 2 ruziënde ouders geworden waarbij het gevaar bestaat dat hun ruzies steeds verder escaleren. Het pijnlijkste van deze hele situatie is dat hun 3 kinderen tussen 2 bekvechtende ouders in zitten.  

Ik weet het; scheiden of uit elkaar gaan is niet leuk zeker niet als er kinderen in het spel zijn. Met elkaar in gesprek blijven als ouders, ondanks dat je helemaal klaar bent met elkaar. Dat je zo boos bent op de ander en het liefst de ander nooit meer wil zien terwijl je wel aan elkaar verbonden blijft omdat jullie samen kinderen hebben.
Dat is heel moeilijk zeker omdat er torenhoge emoties zijn. Je verliest door dat vreemdgaan van de ander, niet alleen je huwelijk, maar ook dat gelukkige gezinnetje. En je voelt verdriet ook omdat je je kinderen minder vaak zal zien. Misschien voel je je wel afgewezen of een grote mislukking omdat het opbreken van het gezin, waar je zo van hield, voor jou totaal onverwacht kwam en zeker niet jouw keuze was. En de ander heeft voor je beslist en je hebt dus nooit een eerlijke kans gekregen. Dat doet pijn.
Vragen als: ‘Waarom moet dit mij overkomen? Waar heb ik dit aan verdiend?’ ‘Hoe kom ik hier doorheen?’ schieten door je hoofd.

‘s Nachts lig je te piekeren.

Waar moet je gaan wonen in deze overspannen woningmarkt? Dat wordt een flatje want meer zal er niet in zitten.

Hoe moet dat met de kinderen? Ik trek dat echt niet als ik ze een week niet zie.

Hoezo wil die ander nu ineens wel een co-ouderschap terwijl ik altijd alles met de kinderen heb gedaan?

Communicatie bij een scheiding met kinderen

Ik heb geleerd na mijn scheiding 10 jaar geleden dat je nog beter met elkaar moet gaan communiceren dan toen je nog samen in 1 huis woonde. Juist door de 2 huizen ontstaan er allerlei praktische problemen voor je kinderen. En ondanks dat ouderschapsplan, dat je hebt opgesteld met de mediator, is de praktijk soms net even anders. Het lukt gewoonweg niet om alles helemaal dicht te timmeren in zo’n ouderschapsplan. En dan heb ik het over de praktische dagelijkse regeldingen.

Want wat doe je als je kind per ongeluk een schoolboek heeft laten liggen bij je ex of zijn voetbalschoenen is vergeten mee te nemen?

Wel zo prettig als je dat kunt regelen via een belletje of een what’s app en dan even een reactie terug krijgt van de ander toch? Want als je over dit soort huis-tuin-en keuken geneuzel al weer stress krijgt worden het nog hele onrustige jaren voor iedereen.

Eerste hulp bij scheiding

Je helpt jezelf het best door je flexibel op te stellen. Niet voor de andere ouder maar voor je kinderen, zodat zij niet de dupe worden van je scheiding. Merk je dat je het lastig vindt om flexibel te zijn ondanks dat het voor je kinderen is? Dat is menselijk, dus gun jezelf wat tijd om hieraan te werken. Begin door jezelf deze vraag te stellen:

Hoe wil ik dat mijn kinderen terugkijken op hun jeugd later?

Dat papa en mama altijd ruzie hadden of dat papa en mama ondanks de scheiding er alles aan gedaan hebben om hun kinderen weer gelukkig te maken? Makkelijke keuze toch?

Ik geloof dat respectvol scheiden haalbaar is. Ook als vreemdgaan de reden was. Dit bereik je door bijvoorbeeld: liever voor jezelf te zijn, jezelf tijd te gunnen en te focussen op jezelf.

Stel jezelf WAT-KAN-IK-ZELF-NOG-DOEN vragen:


Bijvoorbeeld:

  • Wat kan ik doen in de omgang met de ander om minder stress te hebben?
  • Wat kan ik doen om de communicatie tussen ons als ouders te verbeteren?
  • Wat kan ik doen om niet meer in conflicten terecht te komen met de ander?

Ik begrijp heel goed dat het lastig is. Toch geloof ik dat er altijd nog dingen zijn die je kunt doen. Laten we samen de antwoorden vinden voor jou. Bel me voor een kennismaking en je krijgt een gesprek van een uur cadeau. Dat gesprek kan live met koffie op het strand van Scheveningen of via de telefoon als je dat beter uitkomt.

Heb jij trouwens al mijn spiekbriefje: papa en mama gaan scheiden ontvangen? Klik hier en je krijgt het gratis spiekbriefje direct van me.

Tot snel,

Meer lezen?

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

css.php